Mowa ciała i jej znaczenie na rozmowie kwalifikacyjnej

Na rozmowie kwalifikacyjnej jesteśmy oceniani pod wieloma aspektami. Oczywiście najważniejsze są nasze kompetencje i doświadczenie, jednakże inne czynniki nie pozostają bez znaczenia. Jednym z nich jest mowa ciała. Dla rekruterów nie jest ważne tylko to, co mówimy, ale też jak mówimy.

Na czym tak naprawdę polega mowa ciała?


W Polsce szeroko rozumiany język gestów jest wciąż niedoceniany. Człowiek najczęściej ma z nim styczność dopiero na studiach, w ramach zajęć z psychologii komunikacji. Wcześniejsza edukacja lekceważyła obszar samoprezentacji, kładąc nacisk głównie na słowo pisane i mówione.
Mowa ciała dotyczy dwóch sfer:
- sposobu mówienia (intonacja, ton, barwa głosu)
- zachowania (mimika, gestykulacja, postawa, wygląd zewnętrzny)

Wszystkie te niewerbalne aspekty mogą odwrócić przebieg rozmowy kwalifikacyjnej o 180 stopni. Odpowiednio wyuczony język ciała potwierdza nasze słowa, przez co w oczach rekrutera stajemy się wiarygodni i łatwiej zyskujemy jego zaufanie.

Przygotowując się do rozmowy kwalifikacyjnej warto pamiętać o kilku istotnych elementach w naszej postawie. Bez wątpienia przydatne może okazać się przećwiczenie samemu każdego z tych detali. Najważniejsze to ukazać pełną świadomość swojego zachowania, unikać wahania i niepewności, które mogą poskutkować negatywnym odbiorem naszej osoby.

Pamiętaj o:

- Odpowiednim przywitaniu
Każdy kandydat jest oceniany już od chwili wejścia do firmy. W dobrym tonie postrzegane będzie przyjście chwilę wcześniej. Do pokoju, w którym ma się odbyć rozmowa należy wejść zdecydowanym krokiem i przywitać się pewnym uściskiem dłoni, przedstawiając się przy tym. Trzeba zwrócić uwagę, aby nadmiernie, zbyt energicznie nie potrząsać ręką w czasie uścisku.
O rodzajach uścisku dłoni i gestach rąk przeczytasz także tutaj

- Postawie i gestykulacji
Po pierwsze warto skoordynować swoje ręce. Nie jest wskazana ani zbyt nadmierna ani zbyt oszczędna gestykulacja. Należy unikać splatania rąk na piersiach - to wskazuje na postawę zamkniętą i jest nieprzychylnie widziane. Zakładanie nogi na nogę, zabawa włosami czy długopisem może świadczyć o nieumiejętności radzenia sobie ze stresem. Wystarczy wygodnie usiąść i sporadycznie wspierać się niewymuszonymi gestami. Dobrze jest też postarać się nie zasłaniać ust dłonią czy dotykać czubka nosa - takie zachowanie może sugerować mijanie się z prawdą.

- Kontakcie wzrokowym

Utrzymywanie kontaktu wzrokowego to podstawa w rozmowie z przyszłym szefem. Tym sposobem można udowodnić, że jest się szczerym i pewnym siebie, a także wykazuje się zainteresowanie rozmową. Jest to przejaw uważnego i aktywnego słuchania. Nie należy jednak przesadzać. Zbyt wnikliwe spojrzenie może tworzyć krępującą atmosferę. Spojrzenie powinno być naturalne i niewymuszone.

- Sposobie mówienia
W tym wypadku uwaga kierowana jest na ton głosu, barwę, wysokość, szybkość mówienia, głośność, rytm. czy naturalny oddech. Każdy z tych elementów buduje wiarygodność naszego komunikatu. Zbyt szybkie mówienie, ściśnięcie gardła i przyśpieszony oddech będą świadczyć o tym, że jesteśmy spięci i zestresowani. Osoby mówiące zbyt wolno mogą przez niektórych zostać uznane za flegmatyczne, a przez innych za spokojne i opanowane. Najważniejsze to wyważyć każdy z tych elementów. Warto też wcześniej przećwiczyć odpowiedni sposób mówienia w domu przed lustrem.

Udawanie kogoś innego nie ma najmniejszego sensu. Nasze ciało i gesty szybko potwierdzą ewentualne kłamstwo. Komunikacja niewerbalna to bardzo ważny element prezentacji. Nie powinniśmy lekceważyć języka gestów, gdyż dzięki niemu nasze ciało próbuje przekazywać otoczeniu informacje o nas samych.
Trwa ładowanie komentarzy...